| Albert Schweizer Ziekenhuis te Dordrecht | |
| Opdrachtgever | Albert Schweizer Ziekenhuis Dordrecht |
| Ontwerp | EGM Architecten te Dordrecht |
| Uitvoering | Hurks van der Linden te Sint-Michielsgestel |
| Adviseur | John Scholten |
| Advies | Volledig constructief ontwerp en uitwerking in het werk gestort beton |
Het project Albert Schweitzer ziekenhuis locatie Dordwijk te Dordrecht betreft de uitbreiding met zo’n 40.000 m² aan de noordzijde van het bestaande ziekenhuis, waarvoor in het verleden ook door GdV/ACN de constructie is ontworpen en uitgewerkt.
De nieuwe uitbreiding heeft echter een totaal ander concept dan het bestaande. Heeft het bestaande ziekenhuis nog slechts één gebruiker (het ASz), de nieuwbouw gaat straks naast het ziekenhuis zelf nog 9 andere gebruikers huisvesten. Een voor Nederland op dit moment unieke vorm en voorloper in “het nieuwe bouwen voor de gezondheidszorg”. Een aantal van de genoemde gebruikers zijn: Radiologie met zeer zware stralingsbunkers (met betonwanden tot 3m dik!!) als dependance voor het EMC Rotterdam, GGD, da Vinci College Zorgopleidingen, hotel, zorghotel, kraamhotel, kantoorfuncties, huisartsenpost, Verpleeghuis Het Parkhuis, Regionaal Gezondheids Centrum (RGC) en de Bloedbank.
Dat betekent een verscheidenheid aan gebruikers en eisen die gesteld worden aan de verschillende gebouwen. Samen met de architect en installatieadviseur zijn we er in geslaagd om door middel van integraal ontwerpen een aantal gebouwen te ontwerpen, die zowel passen voor de huidige verscheidenheid aan gebruikers, maar daarnaast ook een flinke flexibiliteit in zich hebben. Daardoor kan er later nog van functie worden gewisseld of kunnen gebruikers uitbreiden of juist inkrimpen. Het behoort zelfs tot de mogelijkheden om in de toekomst delen of een compleet gebouw af te stoten, wanneer de organisatie daar behoefte aan heeft.
Voor de constructie van deze toch wel verschillende gebouwen is gekozen voor een hoge mate toepassen van geprefabriceerde elementen in beton en staal. Ook is er gezocht naar het zoveel mogelijk toepassen van de zelfde systematiek voor alle gebouwen om zo ook weer een grote repetitiegraad te halen, wat kostentechnisch interessant is. Resultaat is dat voor nagenoeg alle gebouwen is gekozen voor een dragende prefab betongevel met daartussen een kanaalplaat met een overspanning van ruim 14 meter. Dit geeft grote vrij indeelbare ruimten die voor veel gebruikers grote mogelijkheden biedt. Waar de gebouwen breder zijn dan deze 14 m is gekozen voor een lussen ligger (beton- of staal) met prefab betonkolommen. Natuurlijk zijn er gebouwen die niet in dit systeem passen, zoals de eerder genoemde “stralingsbunkers”. Hiervoor zijn zeer zware betonwanden en daken gedimensioneerd op basis van de opgelegde eisen met betrekking tot de opgewekte straling. Onder alle gebouwen loopt een leidingtunnel en zijn er kelders met onderstations voor de techniek gemaakt. De paalfundering bestaat uit Vibropalen rond 500 en 450 met een lengte tot 36 meter!
In 2002 zijn we gestart met de eerste ontwerpen en in 2008 is de uitvoering gestart.
